{Ik heb deze foto van mijn twee vrienden Tony & Donna bijgevoegd om je de Myron Mixer commerciële roker op de achtergrond te laten zien. dat zie je niet vaak)

Vrouwen in de veeteelt zijn een natuurkracht en Amanda Dyer uit Fort Davis, Texas is het perfecte voorbeeld. Ze is een combinatie van vasthoudendheid in West-Texas en de charme van Lone Star State; een vrouw die in het leven een heleboel hoeden draagt ​​en altijd naar voren stapt om de specifieke klus met gruis en gratie te volbrengen. Afkomstig uit vijf generaties in de landbouw (haar overgrootvader was een trailbaas op de Chisolm Trail), helpt Amanda bij het familiebedrijf dat in de jaren zestig begon, Rancho Espuela Cattle Company. Rancho Espuela is een commerciële koe/kalf-operatie, die nu voornamelijk Akaushi-runderen fokt, rode schoonheden die een van de vier rassen zijn die gezamenlijk bekend staan ​​als Waygu – wat zich vertaalt als “Japanse koe”.

Naast haar werk op de boerderij runt Amanda dagelijks het kantoor van Big Bend Trailers, een veetrailerbedrijf dat haar vader in 2003 is begonnen. de kantoortelefoon doorsturen naar mijn mobiel”, lacht ze.

“Buiten werken in de grote open ruimtes, door God toevertrouwd om rentmeesters van ons land en vee te zijn, en het bevorderen van waar mijn grootouders en ouders zo hard voor hebben gewerkt om samen te stellen en bij elkaar te houden, zijn enkele van de verbazingwekkende beloningen van het zijn in deze industrie,” zegt Amanda, “en het is ook een zegen om samen te werken met zoveel aardige mensen met een sterke werkethiek en waarden – mensen naar wie ik opkijk en die ik nastreef.”

Amanda vermeldt dat ze als vrouw op een boerderij misschien niet de fysieke kracht van een man heeft en grapt dat ze een paar jaar geleden met CrossFit is begonnen om op dat gebied te helpen. Maar, grapje terzijde, vrouwen die in de agrarische gemeenschap werken en leven, brengen op talloze andere manieren kracht op de werkplek. “Als vrouwen hebben mijn moeder, mijn zus en ik creatievere en ‘gemakkelijkere’ manieren moeten bedenken om dingen te doen,” vermeldt ze. “Het geeft voldoening om kritisch te denken en vindingrijkheid te gebruiken om een ​​moeilijke taak te volbrengen, en het moedigt ons ook aan om nieuwe (en misschien betere) manieren te vinden om dingen te doen.”

Lees verder om in haar eigen woorden meer te weten te komen over deze geweldige dame en aanwinst voor de rundvleesgemeenschap in Texas.

Huisdier: Bella, een Blue Merle Aussie

Opleiding: BBA in Marketing & Management van Texas A&M University, Master of Science in Finance van Texas A&M University, TCU Ranch Management Program van Texas Christian University

Moeilijke aspecten van het leven op een boerderij: Waarschijnlijk verkeerd begrepen door het publiek. Ik krimp ineen als ik artikelen lees of negatieve berichten over onze branche zie. Het doet me pijn te horen dat mensen denken dat we niets geven om het milieu of om ons vee. Ons land en ons vee zijn onze kostbaarste bezittingen en we streven ernaar het land te behouden en zijn kostbare natuurlijke hulpbronnen te beschermen, terwijl we ons vee gezond en goed verzorgd houden. Mijn familie boert toevallig in een gebied dat te ruig is voor landbouw, dus het is het meest geschikt voor vee. We zijn in staat om de bovengrond te behouden en gras om te zetten in een vitaminerijk eiwit door middel van ons vee. De overgrote meerderheid van de veeboerderijen in de VS is eigendom van en wordt geëxploiteerd door families die het land willen behouden en verbeteren voor toekomstige generaties en een veilig, gezond product willen bieden voor ons gezin en dat van u.

Belangrijke ranchvaardigheden: Communicatie en comfortabele schoenen. Grappig verhaal, niet lang nadat ik terug was verhuisd om te helpen met de ranch, belde mijn vader me om wat oormerken te brengen naar de veehokken waar hij aan het werk was. Ik sprong in de oude ranchtruck en reed ernaartoe, niet beseffend dat deze truck de slechte gewoonte had zichzelf op slot te doen nadat de deur was gesloten. Er was geen ziel ter plaatse en er werd ook niet geloeid in de verte – ik realiseerde me dat dit de verkeerde weide was en dat mijn telefoon opgesloten zat in de vrachtwagen. Ik liep een mijl of meer in ongemakkelijke schoenen naar de treinrails waar een trein was gestopt in de hoop dat er iemand zou zijn. De dirigent was ongelovig dat ‘hier echt mensen woonden’. Ik gebruikte zijn telefoon om mijn moeder te bellen, die zei dat er voor dit soort omstandigheden een reservesleutel buiten de vrachtwagen verborgen was! Ze kwam me ophalen omdat mijn voeten op dat moment te blaren hadden om terug te lopen naar de vrachtwagen. Ik heb de oormerken op de juiste locatie afgeleverd en we kunnen er nog steeds goed om lachen – het diende als een geweldige kleine les in communicatie voor ons gezin.

Favoriete stuk rundvlees: Zonder twijfel de ribeye. Ik geniet echt van de minder magere stukken rundvlees vanwege hun smaak. Ik probeer me aan een paleo/koolhydraatarm dieet te houden en ben al meer dan 10 jaar van gluten af. De verandering in mijn gezondheid is het zo waard geweest. Ik vind het opwindend dat er steeds meer onderzoek naar buiten komt dat rundvlees, en zelfs vet, ondersteunt als een belangrijke rol in gezonde voeding. Ik raad ten zeerste aan om The Big Fat Surprise (door Nina Teicholz) en Genius Foods (door Max Lugavere) te lezen of te beluisteren.

Favoriete rundvleesrecept: Naast het mesquite-grillen van een biefstuk, ben ik dol op Kalbi, wat Koreaanse shortribs zijn. Een van mijn beste vrienden uit Hong Kong stelde me voor aan dit heerlijke hoofdgerecht toen we in Hawaï waren en ik vond online een recept dat heel dichtbij is – Koreaanse BBQ Rundvlees Short Ribs

Om het recept in overeenstemming te houden met mijn Paleo-dieet, zal ik ingrediënten vervangen in de marinade – zoals kokosamino’s in plaats van sojasaus, appelciderazijn in plaats van mirin en Medjool-dadels in plaats van bruine suiker. Ik serveer het met bloemkoolrijst gekookt met boter of ghee en knoflook.

Favoriete plek om een ​​hamburger te krijgen: Hopdoddy. Ze serveren Akaushi-rundvlees, het runderras dat mijn familie fokt.

U hoeft uw televisietoestel niet af te stellen. Ja, je leest het goed; Figgy Pudding-spam. Ik moest het doen. Ik weet niet zeker wat ik dacht. Ik dacht dat dit echte vijgenpudding was. Het is niet. Het is Spam met vijgenpuddingsmaak. Ik moet zeggen dat het niet verschrikkelijk was. Het had een zoetheid met een kerstachtige kruidenmix van kaneel en nootmuskaat (?). Ik heb wat in een pan gebakken omdat ik te kip was om het rauw te proeven. Om het allemaal samen te vatten; Het blijft spam.

 

 

Sarah McKenzie Evans is er trots op deel uit te maken van McKenzie Land and Livestock, een door een familie gerunde boerderij die meer dan 120 jaar geleden in Pecos County, Texas (rond Fort Stockton) werd opgericht en ook actief is in New Mexico. De ranch runt zwart Angus en Angus-cross vee en maakt gebruik van op prestaties gebaseerde genetica. De ranch brengt efficiënt, best presterend vee op de markt dat goed is aangepast aan de ruige omgeving van West-Texas. Hun motto is: “Tender Hearted, not Tender Footed Bulls.”

Tegenwoordig woont Sarah met haar man en kinderen ongeveer 160 kilometer van McKenzie Land and Livestock, maar ze gaat een paar dagen per week naar buiten om praktische taken uit te voeren. Sarah’s ranchverantwoordelijkheden omvatten het op de markt brengen van zaad en het uitvoeren van dagelijkse ranchactiviteiten. “Ik vind het niet erg om vies te worden”, lacht ze.

“Werk is zeker fulltime in de landbouw, er zijn geen vaste uren. Sommige weken is het werk non-stop, andere weken is het 40 uur, geven of nemen”, legt ze uit. “Aangezien ik niet langer fulltime op de boerderij woon, laat ik ook een deel van het vee dichter bij huis runnen op het terrein dat mijn man, Curtis Evans, bezit”, zegt Sarah, waarmee ze illustreert hoeveel veeteelt er in elke hoek van haar leven is.

Sarah’s zus, Lydia May en haar man Anthony, wonen op de McKenzie Land and Livestock ranch, samen met hun ouders Houston en Laura McKenzie. Anthony beheert de boerderij, terwijl Lydia helpt bij het beheren van de boerderij en werkt als fysiotherapeut in het Pecos County Hospital.

“Mijn 76-jarige vader runt nog steeds het ranchgedeelte van ons bedrijf. Hij beweert dat hij met pensioen is, maar hij werkt nog steeds 12 uur per dag. Het verschil is dat hij nu een dutje kan doen”, zegt Sarah lachend. “Mijn moeder is net met pensioen als boekhouder na 45 jaar dienst en helpt nu wanneer we haar nodig hebben. Ze zal tractoren besturen, koeien voeren of wat we maar nodig hebben!

Zoals te verwachten heeft het leven op de boerderij een behoorlijk aantal uitdagingen en beloningen.

“Veerkracht tegen het weer is de laatste tijd het meest uitdagende aspect geweest”, legt Sarah uit. “We hebben momenteel te maken met een ernstige droogte in Pecos County en sommige delen van onze ranch hebben al meer dan 12 maanden geen regen gehad.”

Haar grootvader zei altijd dat het gemeenste van een droogte is dat je niet weet wanneer het zal eindigen. Maar in de tussentijd, terwijl ze wachten op regen, heeft de familie veilige plekken bemachtigd om koeien te laten grazen in de buurt en op een van hun andere boerderijen in New Mexico.

“Maar de onmiskenbare voordelen van deze levensstijl zijn buiten werken met koeien en familie”, zegt Sarah. “Het geeft allemaal zoveel voldoening, vooral om te zien hoe de volgende generatie van de landbouw leert houden en ons bedrijf voortzet.”Een deel van deze volgende generatie bij McKenzie Land and Livestock zijn haar kinderen, Henry (17), Sawyer (15) en Brenna (13).

“Het zijn vrij normale tieners en ze zijn actief in sport, FFA en 4-H, en showen vaarzen in de provinciale shows”, legt ze uit. Tijdens de zomers zijn mijn kinderen een integraal onderdeel van onze ranchactiviteiten, ze werken fulltime en helpen bij speciale projecten, zoals onze jaarlijkse veeverkoop.

Sarah zegt dat een ander voordeel van veeteelt is dat je weet dat je deel uitmaakt van een industrie die hoogwaardige eiwitten levert om groeiende gezinnen te voeden, inclusief haar eigen. Ze houdt van alle stukken rundvlees, waarbij Ribeye, Chuck Roast en Ground Beef heerlijke en handige keuzes zijn voor haar eigen gezinstafel. Koken op de grill is altijd leuk voor Sarah, maar ze zegt dat je een slowcooker of snelkookpan niet kunt verslaan om in het drukke gezinsleven te passen.

“Easy Green Chile Beef in een snelkookpan is zelfs een van mijn favoriete manieren om maaltijden te bereiden en ook geweldige restjes te hebben”, zegt ze. “Het is geweldig in burrito’s, stoofschotels, roerei, gevuld in een aardappel, gestapeld op rijst en bonen. Het is echt geweldig met alles.”

*Sarah’s Easy Green Chili Rundvlees

• 2 pond. runderstoofvlees
• 13 ons. kuip bevroren in blokjes gesneden groene chilipepers
• 1 middelgrote witte of gele ui, in blokjes gesneden
• 2-3 teentjes knoflook, fijngehakt
• 13 ons. runderbouillon
• 1 theelepel. gemalen komijn
• ½ theelepel. zout
• 1 theelepel. grond zwarte peper

Voeg olijfolie toe aan de snelkookpan (zoals Instant Pot) en gebruik de sauteerfunctie om rundvlees, ui en knoflook ongeveer 3 minuten te bruinen, terwijl u de stukken vlees roert en omdraait als dat nodig is. Rundvlees wordt niet gaar, alleen aan de buitenkant aangebraden. Voeg bouillon, komijn, zout en peper toe aan de snelkookpan en kook ongeveer 2 uur op hoog vuur, of tot de vork gaar is. Maakt ongeveer 8 porties.

Een interessante kanttekening over de familie is dat ze allemaal actief zijn buiten de fysieke eisen van het fokken. Sarah was eerder lid van de Texas Beef-team en loopt nog steeds wat, hoewel ze zich nu meer op haar kracht concentreert. Lydia May en Anthony, haar zus en zwager, zijn ook bijna elke dag bezig met hun conditie, doen aan cardiosport of krachttraining.

“En mijn vader, die ver in de 70 is, blijft elk jaar de Hotter than Hell 100-mijl fietstocht in Wichita Falls rijden en traint 70 mijl per week op zijn racefiets”, gutst Sarah!

Gisteren was ik dia’s aan het updaten voor de marketingschool van volgende week, en ik had een tabblad open en had het kwalificatie-evenement voor het World Livestock Auctioneer Championship. Ik kende een handjevol van de jongens die meededen. Ik kon het niet helpen dat ik me herinnerde hoe ze klonken toen ze hun carrière als veilingmeester begonnen en vergeleek dat met hoe ze het gisteren deden. Ik denk dat alle deelnemers, die ik te zien kreeg, uitstekend werk hebben geleverd. Ik ken de criteria om te beoordelen en ik had het gevoel dat ze het goed deden. Het kwam er waarschijnlijk op neer wie het beste met zijn zenuwen omging.

De meeste veilingmeesters die ik ken, doen nooit alsof hun werk moeilijk is. Voor mij lijkt het moeilijk. Het eerste wat ze moeten zijn is een taxateur. Wanneer een dier in de ring rent, krijgen ze er een snelle blik op en moeten ze het evalueren en beslissen waar ze gaan proberen om het bieden te starten. Ze moeten hun cijfers goed kennen en in staat zijn om bepaalde dimensies te tellen of over te slaan en te blijven stromen.

De meeste mensen zouden daar zelf mee worstelen als er niemand in de buurt is, laat staan ​​een kamer vol ogen op jou gericht. Ze hebben meestal ook een verkoper om de een of andere reden boos op hen en dan zijn er de kopers. Ik zal hier eerlijk over zijn, kopers kunnen meer drama en sissende aanvallen hebben dan meisjes van de middelbare school, en de veilingmeester moet de fijne lijn bewandelen om ze gelukkig en tegelijkertijd eerlijk te houden.

Een goede veilingmeester kan je wat meer geld opleveren als hij je vee verkoopt. Ik ben meestal vrij goed in het bedanken van de eigenaren van de te koop staande schuur, maar ik geef toe dat ik niet altijd goed ben in het bedanken van de veilingmeesters. Bedankt en we waarderen je.

Realtime veeprijzen in gebruik

Als ik materiaal samenstel, ben ik er erg trots op dat mijn scholen huidige en reële marktgewichten en prijzen gebruiken. Hoewel ik relaties in mijn hoofd kan herkennen met de snelheid van een veilingmeester, is er altijd een speciale wow-factor om de nummers naast elkaar op een dia te zetten om te vergelijken.

Terwijl ik naar vrouwelijke verkopen keek, dacht ik bij mezelf dat er heel veel goede aankopen zijn gedaan bij het vergelijken van de intrinsieke waarde (IV) met de werkelijke waarde (AV). Op de dia waarop ik deze vergelijking maak, gebruik ik rode cijfers om te illustreren hoeveel de koe ondergewaardeerd is en groene cijfers om te illustreren hoeveel een koe overgewaardeerd is. Op deze dia staan ​​altijd groene en rode cijfers. Meestal is er meer groen dan rood. Als ik de cijfers bekijk van de verkopen die ik de afgelopen drie weken heb binnengehaald, zie ik een zee van rood.

Er zijn twee factoren die echt opvallen. Ten eerste is er de lichaamsconditie van het vrouwtje. Als ze dik is, loopt ze de kans overgewaardeerd te worden. Als de koe niet dik is, is er bijna geen kans dat ze hoger dan haar IV zal verkopen. De tweede factor zijn de tanden. Als het vrouwtje kort solide of ouder is, is er geen kans om hoger dan haar IV te verkopen.

Voordat iemand naar buiten rent om vrouwtjes te kopen of besluit geen vrouwtjes te verkopen, moet ik één ding ophelderen. Toen ik mijn berekeningen uitvoerde, voerde ik een Cost to Keep uit die gebaseerd was op het lager houden van de kosten om een ​​koe te laten lopen. Als ik de CTK gebruik van het koebudget dat kort geleden op BEEF is gedeeld, zullen de relaties veranderen en kunnen sommige van deze koeien overgewaardeerd worden bij het vergelijken van IV met AV.

Ik ga dit moment gebruiken om te herhalen wat ik vorige week schreef. Kosten zijn het draaipunt of draaipunt op een hefboom dat bepaalt of iets over- of ondergewaardeerd is ten opzichte van iets anders. We hebben tientallen jaren aan artikelen gelezen die suggereren om de kosten laag te houden om een ​​voordeel te hebben, en daar zit een goede verdienste in. Er is nooit uitgelegd dat het de kosten zijn die relaties bepalen en dat het gebruik van deze relaties de manier is waarop we onszelf gedijen.

Toevallige lezers van deze column zouden niet boos moeten zijn dat ik erop heb gewezen dat de algemene toestand van de vrouwenmarkt ondergewaardeerd is. Wanneer we vrouwtjes met elkaar gaan vergelijken, handelen de vrouwtjes over- en ondergewaardeerd met elkaar. Dit is een ding dat constant is. Het maakt niet uit of de algemene toestand overgewaardeerd of ondergewaardeerd is, ze handelen altijd over en onder met elkaar. Dat is het mooie van de markt. Dat is wat ons in staat stelt om te handelen en een positieve cashflow te genereren.

Een unieke vergelijking voor studenten

Een andere vergelijking die ik zelden doe in mijn persoonlijke zaken, maar die ik voor elke school zal doen, is het vergelijken van feeders met vrouwen. Nu de algemene toestand van vrouwtjes wordt ondergewaardeerd, is dit de eerste school die ik een dia kon maken met huidige en reële prijzen en liet zien dat de feeder-os overgewaardeerd is voor vrouwtjes. (Voor de vergelijking gebruikte ik een 8-gewichtsos en een 5-jarige gefokte koe)

Een andere constante is dat feeders over en onder elkaar handelen. Toen ik vetten vergeleek met feeders, zijn er enkele vergelijkingen die niet werken als het doel is om geld te verdienen. Er zijn ook andere vergelijkingen die een positieve cashflow zullen genereren. Dus, afhankelijk van het gewicht en het geslacht van de feeder die we vergelijken met vetten, in combinatie met onze winstkosten, hebben we feeders die over en onder ruilen voor vetten.

Dit is het mooie van verkoop/koop-marketing. Het zal ons vertellen wat we kunnen, en wat net zo belangrijk is, niet kunnen doen om onszelf voorspoedig te maken. Als we onze cijfers kennen, kunnen we goede beslissingen nemen. De meesten van ons hebben een rekenmachine op onze telefoon. Met alleen het gebruik van onze duim kunnen we snel een veevierkant rennen en een goed idee hebben van onze positie. Met dit soort bewustzijn is er geen reden om geld te verliezen aan een groep vee vanwege marketing. Er kunnen andere factoren zijn die ervoor kunnen zorgen dat we geld verliezen, maar dit mag niet te wijten zijn aan slechte marketing.

De waarde van winst was deze week weer positief voor vee, wat betekent dat het hoger was dan een redelijke kosten van winst. Dit is niet altijd een kwestie van gewichtstoename, maar het voelt zeker beter als het dat wel is. Voederstieren waren tot 25 rug en ongespeende kalveren waren tot 18 rug.

Grote kans dat dit dubbel gerookte ham zal zijn de lekkerste vakantieham die je ooit hebt geproefd. Hoe weet ik dit? Ik maak deze ham nu al een aantal jaren en iedereen – JA IEDEREEN – gaat er gek op.

Ik zou willen zeggen dat het zo goed is omdat l gekookt, maar in werkelijkheid is het zo goed omdat het gerookt is en omdat de ahornsiroop en mijn originele rub ECHT goed samen werken op ham.

Sla NIETS over in dit recept.. het is allemaal belangrijk en DUS de moeite waard!

• Bereidingstijd: 10 minuten
• Bereidingstijd: 3 uur
• Roker Temp: 225°F (107°C)
• Vlees Finish Temp: 120°F (49°C)
• Aanbevolen houtsoort: pecannoot

• Spiraal gesneden ham (de mijne was een 10 ponder)
• ECHTE ahornsiroop (je kunt dit goedkoop krijgen bij clubwinkels zoals Costco)
• Jeff’s originele rub
• Tandenstokers

Ik krijg deze vraag vaak, dus ik dacht dat ik het meteen zou aanpakken – het bedrijf dat de hammen produceert, heeft zijn eigen proces om gerookte smaak aan ham toe te voegen en het is niet slecht, maar wat we kunnen doen in onze eigen roker is veel beter naar wat ze kunnen doen op de productielijn.

Dus wanneer een reeds gerookte ham of ham met rooksmaak opnieuw door jou wordt gerookt, wordt deze twee keer of dubbel gerookt.

Ik raad aan om de ham in een ondiepe pan te doen.

Schil elk plakje en besprenkel het met ahornsiroop.. ga je gang, wees genereus en leef een beetje!

Maak je geen zorgen over de verspilling.. die ahornsiroop die naar de pan loopt, vermengt zich met de rub en dat gieten we later over de plakjes ham.

Zodra elk plakje lekker plakkerig is, ga je er weer doorheen en pel je elk plakje eraf, zodat het goed wordt aangebracht mijn oorspronkelijke rub .

Vergeet niet om dat voorste stuk en de zijkanten en achterkant van de ham ook mee te nemen.

Terwijl de ham kookt, zullen de plakjes soms omvallen, dus het is een goed idee om ze met een paar tandenstokers op hun plaats te prikken.

De ham is nu klaar voor de roker.

Elke roker zal hiervoor werken en het duurt slechts ongeveer 3 tot 4 uur, afhankelijk van de temperatuur die je gebruikt.

Onthoud dat je de ham niet kookt, maar alleen doorwarmt en de rook een paar uur lang de ham laat kussen.

Stel je roker in voor indirect koken op ongeveer 225 ° F (107 ° C) en mijn aanbeveling is om pecannoten te gebruiken voor rook, als je dat beschikbaar hebt. Anders werkt elk rookhout.

Als uw roker een waterpan heeft, vul deze dan.

Zet de pan met de ham op het rookrooster en laat ongeveer 3 tot 4 uur trekken.

Ongeveer een keer per uur, of vaker als je dat wilt, ga je naar buiten en smeer je de buitenkant van de ham in met de ahornsiroop en wrijf je de druppels in de pan. Je hoeft de plakjes niet te schillen, alleen de buitenkant is voldoende.

Als je niet genoeg druppelt op de bodem van de. pan, je kunt als volgt een partij hamglazuur maken:

Ga ongeveer een keer per uur naar buiten en bestrijk de buitenkant van de ham met dit spul. Je hoeft de plakjes niet te schillen, alleen de buitenkant is voldoende.

Wanneer de ham wat knapperigheid aan de randen begint te krijgen of wanneer je de heerlijke geur niet meer kunt verdragen zonder een hap te nemen, noem het dan klaar.

Verwijder de tandenstokers en scheur de plakjes af in een serveerschaal.

Zie je dat kleinere stuk midden vooraan? Scheur dat eraf en deel het met je honing.. het is het beste stuk van de hele ham!

Al die zoete en rokerige sappen in de pan kunnen nu over de plakjes worden gegoten.

Serveer en geniet!

Ik heb mensen horen vragen of je hier honing op kunt gebruiken.. het antwoord is JA. Ook erg goed!

Een andere vraag die ik heb gekregen toen ik het over deze methode had, is “kun je de ham met de platte kant naar beneden leggen?”. Dat kan, maar naar mijn mening kan de rook ook niet tussen de plakjes komen en dat zie je terug in het eindproduct.

Afdrukken

Opmerking: Je kunt ook de formules voor mijn rubs en saus bestellen en deze zelf thuis maken. Grijp die HIER en meteen downloaden.